ชัยภูมิ Only

เที่ยวงานประจำปีของจังหวัดชัยภูมิ สนุกในงานและกลับที่พักอย่างปลอดภัย

22 กันยายน 2569

ควันจากเตาปิ้งลอยปนกับกลิ่นน้ำตาลไหม้ของขนมหวาน เสียงประกาศเด็กหลงดังแทรกเสียงเบสจากเวทีคอนเสิร์ตที่ยังซ้อมไม่เสร็จ ลมหัวค่ำเริ่มเย็นลงแต่ทางเดินระหว่างร้านค้ายังอุ่นจากไอคน ไฟหลากสีจากเครื่องเล่นกะพริบสะท้อนบนแก้มเด็กที่ถือลูกโป่ง นี่คือบรรยากาศที่คนชัยภูมิรอทั้งปี

จังหวัดชัยภูมิมีงานประจำปีที่จัดขึ้นเพื่อระลึกถึงเจ้าพ่อพญาแล เจ้าเมืองคนแรก และมักจัดควบคู่กับงานกาชาด ในงานมีขบวนแห่ ร้านค้า เครื่องเล่น และเวทีการแสดง วันจัดงานแต่ละปีไม่ตายตัว ให้ดูจากประกาศของจังหวัดเป็นหลัก ด้านล่างแยกเป็นคู่ว่าทำแบบไหนแล้วสนุก และแบบไหนที่ควรเลี่ยง

ทำแบบนี้: ไปถึงตอนแดดเริ่มอ่อน แล้วจอดรถให้ไกลออกมาหน่อย

ช่วงบ่ายแก่ถึงหัวค่ำเป็นจังหวะที่ดี แดดไม่แรงแล้ว ร้านค้าเปิดครบ แต่คนยังไม่แน่นเท่าช่วงสองทุ่ม ที่จอดรถที่อาจต้องเดินไกลกว่าหน่อยแต่ออกถนนใหญ่ได้ง่าย จะช่วยประหยัดเวลาตอนขากลับได้มาก

ถ้าในงานมีจุดจอดรถหรือรถรับส่งที่ผู้จัดเตรียมไว้ ให้ใช้ตามนั้น และจำจุดจอดด้วยการถ่ายรูปป้ายหรือสิ่งสังเกตรอบตัวไว้

อย่าทำแบบนี้: วนหาที่จอดหน้างานตอนคนแน่นที่สุด

การพยายามจอดให้ใกล้ประตูงานที่สุดตอนหัวค่ำ มักจบที่การวนรถอยู่หลายรอบ หรือจอดซ้อนคันในจุดที่ขวางทาง ตอนกลับรถคันอื่นก็บังทางออก บางคนจอดริมถนนในจุดที่รถฉุกเฉินต้องใช้ ซึ่งอันตรายกับทุกคน

ทำแบบนี้: ตั้งจุดนัดพบที่มองเห็นได้จากไกล

ก่อนเดินเข้างาน ตกลงกันในกลุ่มว่าถ้าพลัดหลง ให้ไปเจอกันที่ไหน เลือกจุดที่สูงหรือสว่าง เช่น ใกล้ซุ้มประตูงาน หรือเต็นท์เจ้าหน้าที่ บอกเด็กให้ชัดว่าถ้าหาพ่อแม่ไม่เจอ ให้เข้าไปหาเจ้าหน้าที่หรือคนที่ใส่ชุดเจ้าหน้าที่ อย่าเดินตามคนแปลกหน้า

เขียนเบอร์โทรผู้ปกครองใส่กระดาษเหน็บไว้ในกระเป๋าเสื้อเด็ก หรือเขียนบนสายรัดข้อมือ ถ่ายรูปเด็กก่อนเข้างานด้วย จะได้มีรูปชุดที่ใส่วันนั้นไว้ให้เจ้าหน้าที่ดูถ้าเกิดเรื่อง

อย่าทำแบบนี้: นัดกันว่า “เจอกันหน้าเวที”

หน้าเวทีตอนคอนเสิร์ตคือจุดที่คนแน่นที่สุดและเสียงดังที่สุดในงาน โทรศัพท์อาจไม่ได้ยิน สัญญาณมือถืออาจช้าเพราะคนใช้พร้อมกันมาก การนัดแบบกว้างๆ แบบนี้ทำให้ต้องเดินหากันในฝูงคน ซึ่งเหนื่อยและเสี่ยงหลงกันมากขึ้น

ใครอยากดูการแสดงบนเวทีให้สนุก ลองอ่านวิธีฟังหมอลำให้เพลินแม้ไม่เข้าใจทุกคำไว้ก่อน แล้วยืนดูจากขอบๆ ที่มีทางออก ไม่ต้องเบียดเข้าไปถึงหน้าเวที

ทำแบบนี้: แต่งตัวให้เดินได้ทั้งคืน และพกของให้น้อย

รองเท้าที่เดินนานได้สำคัญกว่าชุดสวย เพราะพื้นงานมักเป็นดินหรือหญ้าที่ไม่เรียบ พกกระเป๋าเล็กที่ปิดได้ สะพายด้านหน้า แยกเงินไว้สองที่ และมีเงินสดแบงก์ย่อยบ้าง เพราะบางร้านในงานอาจไม่รับโอน

ช่วงขบวนแห่ จะเห็นคนในขบวนนุ่งผ้าไหมสวยๆ หลายคนเอาผ้าซิ่นที่ตกทอดมาจากแม่หรือยายมาใส่ ใครที่บ้านมีผ้าแบบนั้นเก็บไว้ ลองอ่านการดูแลผ้าไหมเก่าของคนในบ้านก่อนจะหยิบออกมาใส่อีกครั้ง ปีหน้าอาจได้ใส่ไปร่วมงานด้วยตัวเอง

อย่าทำแบบนี้: ถือมือถือราคาแพงชูถ่ายรูปตลอดเวลาในที่คนเบียด

มือถือที่ชูไว้กลางฝูงคนหลุดมือง่าย และเป็นเป้าของคนที่จ้องฉกฉวย ถ่ายเสร็จแล้วเก็บเข้ากระเป๋า อย่าวางกระเป๋าไว้บนเก้าอี้หรือโต๊ะขณะกินอาหาร ถ้าของหายหรือถูกขโมย แจ้งจุดบริการในงานหรือโทร 191

ทำแบบนี้: วางแผนขากลับไว้ตั้งแต่ก่อนออกจากที่พัก

ตกลงกันตั้งแต่แรกว่าใครเป็นคนขับ และคนคนนั้นจะไม่ดื่ม งานรื่นเริงตอนกลางคืนมักมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ขาย ใครดื่มก็ให้คนที่ไม่ดื่มขับ หรือเรียกรถกลับที่พัก ใครอยากเข้าใจเหตุผลให้ลึกขึ้น มีความรู้เรื่องแอลกอฮอล์กับการตัดสินใจที่ช้าลงหลังดื่มที่อธิบายว่าทำไมแม้ปริมาณที่รู้สึกว่าเล็กน้อยก็ไม่ควรจับพวงมาลัย ดื่มแล้วไม่ขับคือหลักที่ไม่มีข้อยกเว้น

ถ้าพักบ้านเพื่อนหรือญาติ บอกเจ้าบ้านไว้ก่อนว่าจะกลับประมาณกี่โมง คนอีสานหลายบ้านรอแขกกลับก่อนจะปิดประตูนอน เรื่องเล็กแบบนี้รวมอยู่ในมารยาทของแขกที่ไปค้างบ้านเพื่อนแบบอีสานด้วย

อย่าทำแบบนี้: รีบออกพร้อมคนทั้งงานตอนคอนเสิร์ตจบ

ทันทีที่เพลงสุดท้ายจบ คนเกือบทั้งงานจะเดินออกพร้อมกัน ถนนรอบงานติดขัด คนเดินปนรถในที่มืด จุดนี้เสี่ยงทั้งอุบัติเหตุและการพลัดหลง จะออกก่อนเพลงสุดท้ายสักพัก หรือนั่งรอในงานจนคนซาก็ได้ ถ้าเจออุบัติเหตุหรือมีคนเจ็บ โทร 1669

เหมาะกับใคร ไม่เหมาะกับใคร

เหมาะกับคนที่อยากเห็นชัยภูมิในวันที่คนทั้งจังหวัดออกมารวมกัน ชอบของกินจุกจิก ชอบดนตรีพื้นบ้าน และไม่กลัวคนเยอะ ครอบครัวที่มีเด็กโตพอจะจำจุดนัดพบได้ก็สนุกกับงานแบบนี้มาก

ไม่ค่อยเหมาะกับคนที่ไม่ชอบเสียงดัง ผู้สูงวัยที่ยืนหรือเดินนานไม่ไหว หรือครอบครัวที่มีเด็กเล็กมาก ถ้าอยากมาจริง เลือกมาช่วงบ่ายวันธรรมดาที่คนน้อยกว่าแล้วกลับก่อนมืด

ดูสถานที่เที่ยวทั้งหมด ของดีประจำจังหวัด